|
|
Sjeumig! Wat heb ik het druk gehad dit weekend. Een leuke weekend, dat wel. Het enige vervelende is dat Douwe nog steeds ziek is. Gelukkig gaat het iedere dag een stukje beter, dus het einde van de griep is in zicht. Verder was ik zaterdagavond in de barbecuehemel op butchers heaven en ben ik druk geweest met het organiseren van een babyshower voor een vriendin. Het feestje was goed geslaagd, we hebben haar een hele middag heerlijk in de watten gelegd. ’s Avonds was ik zo kapot dat ik om 8 uur al in slaap viel. Dat gebeurt me echt bijna nooit. Gister heb ik voor het eerst sinds 5 dagen weer normaal gekookt en gegeten. Douwe at weer mee, en dat maakte het een stuk leuker om in de keuken te staan. Ik maakte deze penne met spinazie en kip. Een romige pasta met een zelfgemaakte saus. Het fijne van pasta is dat het meestal binnen een half uur op tafel staat. Ideaal voor op een doordeweekse dag als vandaag. Zeker als er ’s avonds nog gesport moet worden. Hoewel de penne warm het lekkerst zijn, kun je het ook heel goed koud eten. Lekker makkelijk voor onderweg of op het werk tijdens een nacht- of avonddienst. Lees verder
De pasta al forno is zo godsgruwelijk goed gelukt! Ik was afgelopen woensdag een middagje vrij. ’s Avonds moest ik weg dus ik had de pasta al forno al klaargemaakt en in de koelkast gezet. Zo hoefde Douwe de ovenschaal alleen nog maar in de oven te zetten, om even af te bakken. Halverwege de avond kreeg ik een appje: “Wow, dit is echt heel erg lekker, ik heb al 2,5 bord leeggegeten!”. In hetzelfde appje stond de foto erbij die je hiernaast ziet. Je begrijpt wel dat mijn maag enorm begon te rommelen, want ik had zelf nog niet gegeten. Toen ik thuis kwam kon ik mijn creatie eindelijk proeven. En inderdaad, Douwe had gelijk, wat een heerlijkheid! Pasta al forno betekent letterlijk pasta uit de oven. En dat is precies wat het is. Een pastaschotel, maar dan in de oven afgebakken. Pasta al forno lijkt een beetje op lasagne, alleen is er een andere pastasoort voor gebruikt. Ik gebruikte penne, maar je kunt ook een andere holle pastasoort gebruiken. Het is vooral belangrijk dat de saus er goed overheen, onderdoor en doorheen kan gaan. Het kost even tijd, maar dan heb je wel wat. Niet moeilijk om te maken, iedereen kan dit. Een leuke klus voor in het weekend. Ook handig als niet iedereen op hetzelfde moment eet! 
Ik ben gek op de Italië. Toen ik afgelopen zomer in Toscane was ben ik verliefd geworden op de streek en de Italiaanse keuken. Ik heb daar verschillende kookworkshops gevolgd en we zijn elke middag en avond uit eten geweest. Jullie begrijpen denk ik wel dat er weer flink gesport moest worden toen we weer thuis waren ;). Eenmaal thuis zat ik vol met inspiratie en maakte ik dezelfde week nog de 
Gister hebben we voor het eerst zelf pasta gemaakt. Ravioli met spinazie, ricotta en salieboter welteverstaan. Hoewel het mij altijd erg ingewikkeld leek valt de moeilijkheidsgraad eigenlijk best mee. Het deeg moet gekneed worden, de vulling moet worden gemaakt en je moet even stoeien met de pastamolen. Het kost wel even tijd. Maar als je tijd en zin hebt om in de keuken te staan is het maken van deze ravioli met spinazie, ricotta en salieboter een leuk karweitje. We leerden deze ravioli maken tijdens een kookworkshop in Toscane afgelopen zomer. We logeerden bij 
Toen ik zag dat ze bij de supermarkt trofi pasta verkopen, heb ik het meteen gekocht. Soms gebeuren die dingen. Dan heb ik opeens allemaal ingrediënten in huis die ik eigenlijk helemaal niet nodig heb. Maar leuk zijn ze wel. Meestal ga ik er dan gewoon maar mee aan de slag en zie ik wel wat eruit komt. Deze pasta met courgettepesto en tallegio heb ik in een restaurant in Italië op de kaart zien staan. Ik heb het gerecht toen niet bestelt, maar het is me wel nog steeds bijgebleven. Ik heb geen flauw idee of dit gerecht er ook maar een beetje op lijkt. Het maakt me ook eigenlijk niet zoveel uit, want lekker is het wel. Trofi pasta komt uit de streek Ligurië en lijkt een beetje op kreukelige wormpjes. Ideaal om te gebruiken in de oven. Als je geen trofi kunt vinden kun je natuurlijk ook gewoon penne, fusilli of eigenlijk elke pasta die je lekker vindt gebruiken. Mocht de tallegio ook niet te krijgen zijn kun je deze ook vervangen door mozzarella. De pasta met courgettepesto en tallegio is ideaal om voor de te schotelen aan moeilijke eters. Omdat de courgette onherkenbaar is zijn ze makkelijk te foppen. Aan de smaak zal het in ieder geval niet liggen! De pasta met courgettepesto en tallegio is een makkelijke en vegetarisch gerecht met veel smaak. 
Deze risotto at ik van de zomer in Italië. Ik heb hem al een aantal keren geprobeerd na te maken, maar iedere keer was het net niet naar mijn zin. Tot ik van de week opeens de smaak te pakken had die ik wilde hebben. Het geheim? Visbouillon en verse doperwtjes. Deze 2 ingrediënten zorgen voor de romige en kruidige vissmaak die ik van de zomer ook proefde. In Italië lagen er op de risotto ook nog dikke plakken zomertruffel. Deze heb ik vanwege de verkrijgbaarheid weggelaten. De risotto met garnalen en groene asperges is lekker als avondeten of in een kleine hoeveelheid als lunch. Smaakt extra goed met een glas pinot grigio of chardonnay.