|
|
I loveee panna cotta. Zo’n fijn toetje als afsluiter van een flinke maaltijd. Lekker fris en smaakt uitstekend in combinatie met een vin santo (een Toscaanse dessertwijn, en die is zooo lekker!). Panna cotta komt, net als zoveel heerlijkheden (hallo Barolo en truffel), uit de Piemonte. Panne cotta betekent letterlijk gekookte room. En dat is ook letterlijk wat het is. Gekookte slagroom met een smaakje die daarna wordt gemengd met gelatine zodat hij opstijft. Ik maakte dit keer een panna cotta met frambozencoulis en witte chocola. Is het geen plaatje geworden? Ideaal als je voor veel mensen moet koken. Want na een korte voorbereiding hoeven de glaasjes alleen nog maar de koelkast in. Kind kan de was doen. Beetje stoer kijken bij het opdienen en oeh’s en ah’s vliegen je om de oren. Wedden dat hij in de smaak gaat vallen!
Lees verder
Gister stond ik de hele dag in de keuken. Ik had geen zin om mijn warme fort te verlaten en heb de dag binnen aan me voorbij laten gaan. Terwijl Douwe aan de bar zat te lezen, te computeren en te kletsen stond ik hapjes te maken. Lekker kneuterig, maar wel gezellig. Ik maakte onder andere samosa’s met chilisaus, kip met dadels en walnoten, cappuccinomousse en nacho’s met kaassaus. De recepten komen aankomende week online. Behalve de nacho’s met kaassaus, want die krijgen jullie vandaag van mij. Ik raakte geïnspireerd om de kaassaus te maken toen ik naar the Bohamian rapsody ging (serieus! ga die film zien). Ik bestelde nacho’s en kreeg daar een ontzettend smaakloze kaassaus bij. Zo smerig dat ik het weggooide. Dat kon ik zelf veel beter. Zo moeilijk is het toch niet om een lekkere kaasdip te maken? Ik voegde de daad bij het woord en ging aan de slag. Het resulteerde in een smuïge en licht pikante kaassaus, gemaakt van cheddar en jalapeños. Naast de kaassaus serveerde ik ook 
Thank god it’s weekend! Tenminste voor mij is het weekend. Ik ben morgen namelijk een extra dag vrij en daardoor kan ik vroeger aan mijn weekend beginnen dan normaal. Heerlijk een dag extra uitslapen. En daarna… Duik ik lekker de keuken in. Dit gebraden kippetje is voor mij een echt weekendgerecht. Ik marineerde de kip eerst in een zoutbad en vervolgens besmeerde ik hem met boter en ging hij een uurtje de oven in. Hierdoor werd het velletje lekker bruin en extra krokant. Het duurde even, maar dan heb je wel wat. Serveer de hele kip uit de oven met gebakken aardappels en zelfgemaakte appelmoes en je hebt een maaltijd om van te smullen.
Ken je dat? Dat je al dagen ergens trek in hebt, maar dat je geen tijd of energie hebt om het klaar te maken. Dat ging bij deze garnalen in zoetzure saus met rijst precies zo. Het idee voor het recept spookte al dagen door mijn hoofd en iedere keer als ik eraan dacht liep het water me in de mond. Gek eigenlijk hé, dat je dan niet gewoon aan de slag gaat. Want toen ik nou eenmaal aan het koken was werd ik steeds blijer. Het gerecht was meteen een schot in de roos. Wàt was dit lekker zeg! Garnalen in een zoet-zure saus met een vleugje pittigheid geserveerd met witte rijst. Makkelijk om te maken en in 20 minuten op tafel. Klinkt goed hé. Geloof me, dat is het ook! 
Vandaag is het tijd voor een variant op een oud Hollandsch gerecht: Hete bliksem. Hete bliksem is van origine een stamppot met aardappel en appeltjes en wordt vaak geserveerd in combinatiemet draadjesvlees. Ik kreeg het vroeger weleens bij mijn oma en ik vond het heerlijk. Thuis aten we het niet zo vaak. Ik denk dat mijn moeder het niet zo lekker vond. Laatst kwam dit stamppotje voorbij in een reclame op tv en besloot ik dat ik het nodig weer eens klaar moest maken. Ik gaf er mijn eigen interpretatie aan en maakte er een ovenschotel van. Hete bliksem uit de oven dus. Met gehakt, gekookte appeltjes, ontbijtspek, kaas een heerlijke aardappelpuree. Superlekker als je het mij vraagt. Écht een ovenschotel voor als het buiten koud is. Makkelijk om te maken en je kan de volgende dag gewoon weer opgewarmt worden. Fijn na een dag werken!