|
|
Dit is zo’n recept dat eigenlijk altijd goed is. Zomer, herfst of winter… Eigenlijk kun je een fijne schaal pasta altijd wel op tafel zetten. Want wie wordt er niet blij van een dampend bord met pasta en lekker veel kaas. Mij doe je er in ieder geval al-tijd een plezier mee. En de rest van mijn huisgenoten ook. De husband schepte drie keer op en zelfs de peuter wilde nog een bord (al liet ze wel traditiegetrouw de courgette liggen). De ovenpasta met gehakt staat in een mum van tijd op tafel. Helemaal als je hem de dag ervoor al voorbereidt. Dan hoeft hij op het moment suprême alleen nog maar de oven in. Fijn op een drukke doordeweekse dag. Lekkere salade erbij en je bent klaar.
Vandaag is het tijd voor een lekker aspergerecept. Nu deze heerlijke groente volop te krijgen is, moeten we het er even flink van nemen. Dit keer maakte ik er een risotto mee. En hoewel risotto altijd met gejuicht wordt ontvangen in casa Savory Sweets, kreeg deze versie helemaal een goede recensie. Zelfs van de peuter. Al had ik bij haar de asperges wel iets kleiner gesneden. De risotto met witte asperges, doperwtjes en gebakken spek zit boordevol smaak. Dat komt omdat de bouillon waar je de risotto mee maakt op basis is van het kookvocht van de asperges is gemaakt. Om het kookvocht nog een extra smaakboost te geven kookte ik ook de schillen mee. Het resultaat? Beoordeel zelf maar als je hem gemaakt hebt. Hier was het in ieder geval een succes!
Dit is typisch zo’n recept wat ik altijd in grote hoeveelheden maak en vervolgens per portie invries. Het duurt een tijdje voordat hij klaar is (hij staat ruim 5 uur te pruttelen), maar dan heb je wel een intens diepe en volle smaak te pakken. Daarbij is hij niet alleen ontzettend lekker, maar zit ook boordevol met verborgen groente. Hij is dus nog gezond ook. Fijn als er kinderen, zoals de mijne, mee-eten die ietwat kieskeurig zijn wat groente betreft. Hallo peuterpuberteit! Na een drukke dag hoef je dan alleen nog maar spaghetti (of een andere soort pasta) te koken en je hebt een heerlijke en gezonde maaltijd op tafel. Ik zie alleen maar voordelen! Staat deze overheerlijke spaghetti al ragù binnenkort op jouw fornuis te pruttelen? Ik zou het doen hoor. 
Pasta carbonara is voor mij echt een ultieme vorm van comfortfood. Lekker romig en vol van smaak. Het staat hier regelmatig op het menu. Toen ik gister nog een pak gnocchi had liggen besloot ik deze te gebruiken voor een dampend bordje troost. Lekker makkelijk na een heerlijke zondagmiddag buiten. Gnocchi is het favoriete eten van de peuter. Ze propt de heerlijke aardappelballetje één voor één naar binnen. En terecht, want de mister en ik vinden het ook erg lekker. Vaak gebruik ik het om via de saus lekker veel groente naar binnen te krijgen. Maar dit keer niet. Want je kunt veel over deze gnocchi carbonara zeggen, maar gezond is het niet. Ach… Af en toe mag dat wel toch? 
Vandaag heb ik een heel makkelijk, maar ook ontzettend gezond, eenpansgerecht voor jullie in de aanbieding. Dit pannetje vol lekkers zet je letterlijk in een half uur op tafel. Na 20 minuten hoeft het namelijk alleen nog maar te pruttelen. Als hoofdingrediënt koos ik voor orzo. Orzo is een soort pasta die qua uiterlijk juist weer veel op rijst lijkt. Snappen jullie hem nog? Orzo wordt veel gebruikt in landen rondom de Middellandse zee. Lekker Mediterraans dus. Ik maakte er een Grieks eenpansgerecht met orzo van. Een soort pilav met tomatensaus en lekker veel groente. Om het gerecht helemaal af te maken topte ik hem af met zwarte olijven, een plukje peterselie en verkruimelde feta. Een lekker vegetarisch gerecht voor op doordeweekse dagen.
Mmm… Lekker mama! Riep de peuter toen ze een hap nam. Ik kneep onder tafel even in mijn handen, want mijn groente-hatende peuter trapte er mooi in. Sinds een maand of 2 worden we structureel uitgeprobeerd aan tafel. Ze weigert regelmatig om te eten. Onze tactiek? “Oké, dan eet je niet, maar je krijgt niks anders”. Ik wil geen strijd voeren aan tafel. Het avondeten moet vooral gezellig zijn. En dat ze dan na 2 happen zegt dat ze klaar is neem ik maar voor lief. In de tussentijd fop ik haar regelmatig door groente onzichtbaar toe te voegen aan het eten of geef ik haar voor het eten een bakje rauwkost (rode zoete puntpaprika gaat er dan weer wel in als zoete koek). En dat houden we vol tot ze besluit dat ze wel weer normaal wilt eten. Want 2 maanden geleden at ze alles. Ach, het zal wel een fase zijn. Deze mac and cheese met verstopte bloemkool was niet alleen een hit bij Sophie, maar ook de mister vond hem ontzettend lekker. Hij heeft 2 borden leeggegeten en eet het restje morgen als lunch. Dit is dus een blijvertje!