Dagboek van een bourgondiër #9

Ik vind dit:

selfieHet is weer donderdag en dus is het tijd voor een nieuwe editie van het dagboek van een bourgondiër. Ik ben de afgelopen 2 weken vooral erg druk op mijn werk geweest. Om een beetje stoom af te blazen heb ik tussendoor weer allerlei leuke dingen gedaan. Zo ben ik uit eten geweest bij WOLF, heb ik een middagje gevaren met mijn ouders, ben ik naar de bioscoop geweest, is er weer volop geluncht en hebben we veel borrels gedronken. Ik heb heerlijk genoten, misschien wel voor de laatste keer dit jaar, van het najaarszonnetje en ben een aantal keer flink rozig naar huis gefietst. Nu is het tijd voor de herfst. De tijd van speculaas, stoofpotjes, pompoen en gezellige lichtjes. Ik heb de kaarsen al ingeslagen, de tajine uit de berging gehaald en het eerste recept met pompoen is al gemaakt. Stay tuned, want er komen weer veel lekkere recepten aan! Lees verder

Recept: Broodje gemarineerde kip van de la Place

Ik vind dit:

broodje gemarineerde kip van de la placeIk mis de la Place. En dan vooral het broodje gemarineerde kip van de la Place. Ik kocht hem regelmatig als lunch. De kruidige kip in combinatie met een frisse saus en knapperige taugé. Heerlijk! Maar de la Place is niet meer. In ieder geval niet meer bij ons in de buurt. Het raam van de la Place bij de V&D in Zaandam is dichtgegaan en heeft daarna de luiken nooit meer geopend. Nu komt er een Zara in het pand. Ook niet vervelend, want ik houd wel van die kleding. Maar dat broodje, die komt niet meer terug. Omdat ik me niet zomaar één van mijn favoriete broodjes door de neus laat boren, ben ik gaan experimenteren in de keuken. Na een rondje research op internet ben ik aan de slag gegaan. Een beetje van mezelf, een beetje van la Place en een beetje van internet. En lekker dat hij is!  Lees verder

Recept: Nasi goreng met kip en taugé

Ik vind dit:

nasi goreng met kip en taugéKoken met restjes. Dat is wat ik vaak op maandag en dinsdag doe. Er ligt dan vaak nog allerlei overgebleven lekkers van het weekend in de koelkast. Ik trek dan ’s ochtends de koelkast open en bedenk wat ik die avond ga maken. Wat ik verder nog nodig heb haal ik na mijn werk nog even in de winkel. Soms is dat best lastig, want om 07:00 ’s ochtends bedenken wat ik ‘ s avonds wil eten is eigenlijk niet zo mijn ding. ’s Ochtends is sowieso bijna niks mijn ding. Ik ben gewoon niet zo een ochtendmens. Dat is in Indonesië wel anders. In Indonesië ontbijten ze namelijk met de restjes van de vorige dag. Zo is ook ooit de alom bekende nasi goreng ontstaan. Van oudsher wordt dit gerecht gebruikt om de rijst, garnalen, varkensvlees, kip en groenten van de dag ervoor op te maken. En dat wordt dus gegeten als ontbijt. Het lijkt erg ingewikkeld om een goede nasi goreng te maken, maar eigenlijk is het te simpel voor woorden. Goreng betekent in het Indonesisch (en in het Maleisisch) gebakken. Gebakken rijst dus. En dat dekt precies de lading. Alles wat je nog hebt liggen opbakken met een beetje ketjap en sambal. De nasi goreng met kip en taugé is extra lekker met kroepoek en een stokje saté. Mij kun je ervoor wakker maken. Als het maar niet te vroeg is 😉

Lees verder

Recept: Zaanse mosterdsoep met spek

Ik vind dit:

Zaanse mosterdsoep met spekAls echte Zaankanter ben ik natuurlijk gek op Zaanse mosterd. Lekker stevig, pittig en grof. Heerlijk op een zacht wit broodje met een kalfsvleeskroket of oude kaas. Maar nog lekkerder in de soep. Romige soep met de pittige smaak van Zaanse mosterd. En dat is precies wat ik gister maakte. Zaanse mosterdsoep. Mét spekjes. Want dan is hij het allerlekkerst. De echte Zaanse mosterd komt van de molen “de Huisman” op de Zaanse schans. Vroeger werd het mosterdzaad daar ook echt gemalen en tot mosterd verwerkt. Tegenwoordig wordt de mosterd gewoon in de fabriek gemaakt en is de molen een museum. De mosterd wordt wel nog steeds gemaakt volgens het originele recept. Ik durf te wedden dat elke Zaankanter een potje in huis heeft staan. De Zaanse mosterdsoep is een makkelijk, maar ontzettend lekker soepje. Fijn op een doordeweekse dag als vandaag. Voor een vegetarische variant kun je de spekjes natuurlijk gewoon weglaten. Al is mét natuurlijk wel lekkerder.
Lees verder

Recept: Vlamtosti

Ik vind dit:

vlamtostiZondag is voor lunches met vriendinnen, leuke dingen doen of, met name in het voor- en hoogseizoen, voor rondhangen op het sportveld. Ik vind het leuk om te sporten en om sport te kijken. Daarom ben ik graag op het sportveld te vinden. Of het nou voor mezelf was of om iemand aan te moedigen ik heb menig sportkantine van binnen gezien. Inclusief bier, frikadellen en slappe patat met teveel mayonaise. Mij hoef je er niet voor wakker te maken. Het enige wat ik graag at in de sportkantines zijn de pasteitjes bij honk- en softbalvereniging the Pirates in Amsterdam (hoera voor de beste kantinehap op aarde) en de vlamtosti. Die laatste is een getoast broodje met gesmolten kaas en pittig gehakt. Helaas wordt voor het gehakt vaak de half-om-half variant gebruikt en dat gaat bij mij niet goed. Ik laat het pittige broodje dus steeds vaker aan me voorbij gaan. Daarom ging ik thuis aan de slag en maakte ik de vlamtosti zelf. Met rundergehakt. En man wat was hij lekker. Smeuïge kaas, knapperig brood en kruidig gehakt met veel smaak. Het water loopt me nu alweer in de mond. Daar ga ik aan terugdenken als ik vanmiddag op het honkbalveld zit. Hopen dat de zon schijnt! Nu nog bedenken wat voor lekkers ik straks aan de mee ga geven.
Lees verder

Recept: Gevlinderde kip piri piri

Ik vind dit:

Gevlinderde kip piri piriEen kippetje uit de oven is voor mij een echt weekendgerecht. Sappig vlees met een krokant velletje en gebakken aardappeltjes met truffelmayonaise. Ik ben er gek op. Helemaal als de kip goed gekruid is. Doordat ik de kip vlinderde voor het bakken werd hij geleidelijker gaar. Het resultaat: malse kip met pittig gekruid korstje. Een kip vlinderen lijkt heel lastig, maar eigenlijk is het zo gepiept. Zelfs met een gewone keukenschaar kun je aan de slag. Gewoon de ruggengraat eruit knippen en omdraaien. Al vond ik het halverwege wel even zielig voor de kip. C’est la vie. Ik ben me er bewust van dat ik een ooit levende kip eet dus het hoort erbij. Maar een beetje respect voor het vlees is wel belangrijk. Het is voor mij vooral belangrijk dat de kip een goed leven heeft gehad. Dus ging ik voor biologisch en kocht ik hem bij de (biologische) slager. Ik moet zeggen, uiteindelijk lag hij er toch relaxed bij. Een kippetje voor genieters. Fijn weekend! Lees verder